CAWD-796 ถูกคุมขังและฝึกฝนโดยชายวัยกลางคนตัวเหม็นในห้องถังขยะของเพื่อนบ้าน... ชะตากรรมของเด็กนักเรียนหญิงที่ถูกตั้งครรภ์ด้วย Creampies ติดต่อกัน 56 ครั้งโดยไม่ดึงออก... Miyu Aizawa

เพื่อที่จะออดิชั่นเพื่อทำให้ความฝันของเธอในการเป็นไอดอลเป็นจริง เธอได้ถามแม่ของเธอว่าเธอจะอยู่คนเดียวในโตเกียวเป็นเวลาสองสัปดาห์ได้หรือไม่ หลังจากผ่านการออดิชั่นรอบแรกเป็นครั้งแรก จู่ๆ เธอก็เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ แต่ใครจะคิดว่าการเริ่มต้นที่น่าตื่นเต้นเช่นนี้จะถูกขัดขวาง? เมื่อเธอได้รับกุญแจจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์และไปที่ห้องของเธอ... กลิ่นเหม็นมาก โถงทางเดินก็เต็มไปด้วยขยะ! นี่คืออะไร? มันเกิดขึ้นเมื่อฉันพยายามออกไปซักผ้าที่ระเบียง กลิ่นเหม็นแบบเดียวกับในโถงทางเดินก็ลอยเข้ามา ฉันมองดูประตูถัดไปและเห็นกองขยะ... ชาวบ้านบังเอิญออกมา... เป็นชายชราที่ดูน่ากลัว “เอิ่ม... เอ่อ! มันเหม็น กรุณาทำความสะอาดด้วย!” “หุบปาก! นี่คือทรัพย์สินของฉัน!” ไม่มีใครฟังฉัน ฉันกำลังซ้อมเต้นเพื่อออดิชั่นในวันรุ่งขึ้น จู่ๆ หน้าต่างเล็กๆ ก็เปิดออก และพูดว่า "หุบปาก! คุณรบกวนเพื่อนบ้าน!!" น่ากลัวมาก...แม้ปิดหน้าต่างแล้วเธอก็เอาแต่ตะโกน...ฉันรู้สึกดีกับการออดิชั่น ฉันกดกริ่งประตูถัดไปโดยคิดว่าอาจช่วยเธอเก็บขยะได้ “ถ้าเป็นเช่นนั้นคุณก็ทำความสะอาดด้วยตัวเอง” ฉันสงสัยว่าเธอยังคงเสียใจกับเรื่องเมื่อคืนเธอยังโกรธอยู่หรือไม่ แต่มันมีกลิ่นเหม็นและสกปรก... ฉันสงสัยว่าเธอจะนอนในที่แบบนี้ได้อย่างไร ขณะที่ฉันกำลังจะทำความสะอาด "เธอ สาวในเครื่องแบบ ล้วนแต่โกหก!!" เธอขู่ฉันเสียงดัง ผลักฉันลง กลืนกินร่างกายของฉัน และข่มขืนฉันในถังขยะ “คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร หยุดนะ! ทำไมต้องเป็นฉันด้วย” เสียงของฉันไปไม่ถึงเธอเลย... "อย่าหลั่งในตัวฉัน... อย่าหลั่งในตัวฉัน!" ฉันกรีดร้องแต่ไม่มีใครฟัง ฉันโดนน้ำแตกครั้งแล้วครั้งเล่า ดูเหมือนผู้หญิงในเครื่องแบบจะมีความแค้น มันไม่สำคัญว่าเป็นใคร ฉันแค่อดทนจนความโกรธของฉันลดลง โทรศัพท์ของฉันดังขึ้น... มันเป็นข้อความ ผลการคัดเลือกก็มา ชายชราอ่านอีเมลและเยาะเย้ย “อะไรนะ? คุณล้มเหลว คุณไม่ใช่ไอดอล” “ตอนนี้คุณจะทำอะไรก็ได้ตามที่คุณต้องการ ฉันสอบไม่ผ่าน ถูกชายชราข่มขืน และโดนแตกใน ฉันไม่มีอนาคต ไม่มีความหวัง ไม่มีอะไรเลย” ฉันหยุดร้องไห้ไม่ได้และเริ่มพูดถึงตัวเอง “ฉันถูกรังแกเมื่อนานมาแล้ว และไอดอลคนหนึ่งช่วยชีวิตฉันเมื่อฉันตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก ดังนั้นฉันจึงอยากช่วยใครสักคน และฉันก็อยากเป็นไอดอล ฉันอยากจะกลับไปหาคนพวกนั้น...แต่นั่นเป็นไปไม่ได้อีกต่อไป” “ไม่ ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้อะไรเลย... ไม่เป็นไร คุณยังเด็กอยู่ ฉันตกงานเพราะถูกกล่าวหาว่าลวนลาม แต่ฉันก็ยังใช้ชีวิตอยู่แบบนี้” เขาปลอบฉัน... "นั่นไม่น่าเชื่อ งั้นช่วยเก็บขยะหน่อยได้ไหมลุง? ฉันรู้สึกเหมือนมีความหวังนะถ้านายทำ" “ตกลง ฉันจะทำความสะอาดมันอย่างแน่นอน ฉันสัญญา” ฉันขอให้ลุงกอดฉันอีกครั้งหนึ่ง ฉันแค่ต้องการความเมตตาและความอบอุ่นของเขาในตอนนี้ มารีเซ็ตทุกอย่างด้วยกัน... คุณสามารถระบายความรู้สึกที่กักขังไว้กับมิยุได้